Στην Ντίνα


20 Νοεμβρίου 2014
Σήμερα το βράδυ ή το πρωί για κάποιους άλλους, επέστρεφα από το γραφείο μετά το λανσάρισμα της Huffington Post Greece.
Κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί πως ήταν κουρασμένος όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλες τις γιορτές όπου δεν θέλεις να φύγεις πριν απ’ τους άλλους.
Βρέθηκα στο παλιό μου σπίτι να κοιτώ και να κοιτάζομαι παράξενα αφού είχα κάνει λάθος καθώς είχαμε μετακομίσει σε καινούργιο εδώ και τρείς εβδομάδες.
Όταν έκανα μεταβολή να επιστρέψω στο σωστό προορισμό έκανα το δεύτερο λάθος που ήρθε να με ταρακουνήσει. Αντί για τα κλειδιά του πάρκινγκ έβγαλα από την τσάντα το πορτοφόλι μου για να ανοίξω την γκαραζόπορτα.
Θυμήθηκα μια νύχτα πριν δεκαπέντε χρόνια όπου προσπαθούσα ενώ επέστρεφα χαράματα από Πρωτοχρονιάτικη ρεβεγιόν σε ένα μπαράκι στο Ναύπλιο, να ανοίξω την πόρτα του σπιτιού και ένα σφηνωμένο μπουκαλάκι σαμπάνιας στο μικρό δακτυλάκι μου, με εμπόδιζε να γυρίσω το κλειδί.
Γελάω κάθε φορά μόνος μου ή με τους φίλους μου όταν θυμάμαι εκείνη την σκηνή.
Το μήνυμα ελήφθη, είχε δίκιο για άλλη μια φορά η σύζυγος μου λέγοντας να προσέχω ενώ έβλεπε τα συμπτώματα των τελευταίων ημερών που ξέχναγα την τσάντα μου σε εκδηλώσεις και πρόσφατα τον φορτιστή του κινητού ώστε να φεύγω μεσάνυχτα με τις πιτζάμες να πάω σε φίλο μου για να δανειστώ.
Σήμερα είναι η συνέντευξη τύπου το μεσημέρι και το βράδυ υπάρχει ένα event στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Δεν πήρα το αυτοκίνητο, δεν θέλω να χαθώ πάλι.
Θα αντέξω και σήμερα “Never give up”
Η γλυκιά κούραση θα περάσει και η αγάπη όλων όσων με στηρίζουν θα με επαναφέρει σύντομα σε φυσιολογικούς ρυθμούς.
Κάτι που εκτίμησα το τελευταίο διάστημα είναι ο ύπνος που λείπει από όλους μας και είναι ένα από τα αγαθά που δεν αναπληρώνεται.
Εκείνο όμως που δεν σταματά να με εκπλήσσει είναι η ανοχή και η αντοχή των ανθρώπων όταν αποφασίζουν να επιτύχουν τον στόχο τους ή όταν αποφασίζουν να στηρίξουν ότι αγαπάνε.
Ζω μια σημαντική καμπή της ζωής μου σε πολλά επίπεδα και έχω έντονα συναισθήματα τώρα που το γράφω, δεν θέλω να το αφήσω για αργότερα καθώς θα πάω σύντομα στο επόμενο και θα χάσει λίγο από την ένταση του σήμερα.
Το αύριο το αφιερώνω και πάλι σε όσους στήριξαν το σήμερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s